پرسشنامه موفقيت/ ارتقاء

هدف: اين ابزار ديدگاه فرد نسبت به موفقيت را مورد ارزيابي قرار مي‌دهد.

نحوه تكميل: عبارات زير را بخوانيد و مطابق مقياس مورد نظر، گزينه انتخابي را با علامت دايره مشخص كنيد.

الف= موافقم

ب= تا اندازه‌اي موافقم يا نمي‌دانم.

ج= مخالفم

عبارات:

1- وقتي چيزهايي كه واقعا براي من مطلوب است، مضطرب مي‌شوم. زيرا مي‌دانم آن چيزها دوام نخواهند آورد.

الف               ب                ج

2- بيشتر اوقات ضرورت تعيين استانداردها را براي خودم دريافته‌ام.

الف               ب                ج

3- به نظر من اين كار مشكلي است كه به دوستان خويش بگويم كه در انجام كاري بر آنان برتري داشته‌ام.

الف               ب                ج

4- وقتي يك وسيله يا ابزاري را مي شكنم، احساس ناراحتي مي‌كنم.

الف               ب                ج

1-   دوست دارم كه كسي درباره من قيل و قال راه بياندازد.

الف               ب                ج

2-   اين براي من حائز اهميت است كه با افراد در پست‌هاي بالاتر و قدرتمندتر از خودم تشبيه شوم.

الف               ب                ج

7- وقتي در يك مسابقه رقابتي پيروز مي‌شوم،‌يك مقدار كمي احساس تاسف براي طرف مقابلم مي‌كنم.

الف               ب                ج

8- وقتي من تقاضاي ياري از ديگران مي‌كنم، احساس مي‌كنم كه در آنها نفوذ دارم.

الف               ب                ج

9- اگر چه ممكن است بعضي اوقات كارهاي مشكلي را تجربه كنم، ولي به طور كلي من وظايف ضروري و اساسي را انجام مي‌دهم.

الف               ب                ج

10- وقتي من فكر مي‌كنم كه قدرت دادن يك نمره به شخصي را دارم، نگران آن هستم كه شخص مقابل احساس غير دوستانه‌اي از من داشته باشد.

الف               ب                ج

11- وقتي افراد براي انجام كار آماده مي‌شوند، من احساس مي‌كنم كه آنها غير صميمي هستند.

الف               ب                ج

12-وقتي بخش مهمي از كارم را انجام مي‌دهم، معمولا با گرفتن نتيجه، راضي (ارضاء) مي‌شوم.

الف               ب                ج

13- وقتي درگير يك مسابقه رقابتي شوم، اشتباهاتم در پايان مسابقه نسبت به شروع آن بيشتر است.

الف               ب                ج

14- وقتي رئيسم كارم را مورد تحسين قرار مي‌دهد،‌در شگفت مي‌مانم كه آيا در آينده مي‌توانم انتظارات او را برآورده سازم؟

الف               ب                ج

15- بر اين اعتقاد هستم كه داراي مسير ترقي مناسبي مي‌باشم، اين به علت شانس خوبي است كه من دارم و نه به علت شايستگي و صلاحيتم.

الف               ب                ج

16- اهميت پيروزي در يك بازي صرفا بخاطر لذت بردن از آن است.

الف               ب                ج

17- وقتي افراد بازي مرا در مسابقه‌اي تماشا مي‌كنند، احساس وجدان كاري و تلاش در من افزايش مي‌يابد.

الف               ب                ج

18- اغلب براي انجام كارهايي كه قبلا توسط هيچ كس انجام نشده است، به تخيل روي مي‌آورم.

الف               ب                 ج

19- من دوست دارم كه مركز توجه افراد در جامعه باشم.

الف               ب                ج

20- وقتي من دچار دردسر و مشكل مي‌شوم، بيشتر افراد در درون خوداحساس خشنودي مي‌كنند.

الف               ب                ج

21- در انجام بيشتر كارهايي كه تلاش مي‌كنم، نسبتا مهارت كاملي دارم.

الف               ب                ج

22- وقتي تصميمي مي‌گيرمف معمولا در آن گير مي‌كنم.

الف               ب                ج

23- اغلب وقتي كار بر روي پروژه جديدي را آغاز مي‌كنم برانگيخته مي‌شوم ولي در ادامه به جاي آنكه اين انگيزه قوي‌تر شود، رنگ مي‌بازد.

الف               ب                ج

24- بعد از انجام يك پروژه مهم اغلب حالت ياس و نااميدي در خود احساس مي‌كنم.

الف               ب                ج

25- موفقيتم در انجام كارها مرا متحير مي‌سازد، زيرا احساس مي كنم كه به ندرت مي‌توانم از تلاشهايم نتيجه بگيرم.

الف               ب                ج

26- وقتي درباره موفقيتهاي دوستان يا آشنايانم چيزي مي شنوم، تمايل دارم در اين باره فكر كنم كه چطور من به موفقيت كمي دست يافته‌ام؟

الف               ب                ج

27- همين كه پروژه‌ام را تكميل نمودم، آن ديگر زياد توجه مرا جلب نمي‌كند. الف            ب                 ج

28- وقتي نتيجه پيروزي‌ام در يك بازي اعلام مي‌شود، اغلب آشفته شده و يا فكرم بر روي چيز ديگري متمركز مي‌شود.

الف               ب                ج

29- من تحت نفوذ يك شيوه خاص يا شخصي كه متقاعد كننده و موثر است قرار نمي‌گيرم.

الف               ب                ج

30- وقتي كه پروژهه‌اي به نظر مي‌رسد كه خوب به انجام رسيده است، اغلب براي چيزي كه ان را با «سرهم بندي» انجام داده‌ام، هراسناك هستم.

نحوه امتيازبندي:

براي هر يكاز گزينه‌ها امتياز مناسب را با توجه به امتيازات جدول،‌اختصاص دهيد و سپس كل امتيازات را محاسبه نماييد.

ج

ب

الف

مقياس

عبارت

ج

ب

الف

مقياس

عبارت

ج

ب

الف

مقياس

عبارت

1-

1+

2+

21

1-

0

1-

11

2+

0

1-

1

2-

0

3+

22

1-

0

2+

12

1-

0

2+

2

2+

1+

2-

23

2+

0

2-

13

1+

0

1-

3

1+

0

1-

24

2+

0

2-

14

1+

0

1-

4

1+

0

1-

25

2+

1+

2-

15

1+

1+

2+

5

2+

0

2-

26

1-

1+

2+

16

0

1+

2+

6

1+

0

1-

27

1+

0

1-

17

1-

0

1-

7

2+

0

1-

28

2-

0

3+

18

2+

1+

2-

8

2-

1+

3+

29

1-

1+

2+

19

2-

0

3-

9

2+

0

1-

30

1+

0

1-

20

2+

1+

2-

10

 

تفسير نتايج:

الف- امتياز بين 6+ تا 26+ : فرد احيانا به تعيين استانداردهاي بالا و غير واقعي تمايل داشته و هميشه با رسيدن به هدف و موقعيت راضي نمي‌شود. در اين وضعيت فرد موقعيت «برد- برد» را به موقعيت «برد- باخت» ترجيح مي‌دهد.

در اين شرايط فرد به آنچه ديگران درباره او فكر مي كنند توجه دارد و عموما مي خواهد دوست داشتني باشد. فرد با زحمت تصميم‌گيري نموده و در آن گير مي‌كند و نتايج براي وي روشن نخواهد بود. همچنين شخص به زندگي حزبي و شراكتي به ديده خواري مي‌نگرد.

در اين موقعيت به علت ترس متوسطي كه از موفقيت دارد، از حداكثر توانايي بالوقه براي موفقيت استفاده نمي‌كنند.

ب- امتياز بين 25- تا 5+: در اين وضعيت شخص مي‌خواهد پيروز شود، اما غالبا در پايان كار با باخت مواجه مي‌شو. فرد تمايل دارد كه منفعل بوده و كناره گيري نمايد و در موقعيت رقابتي، موضع عقب گرد را انتخاب مي‌كند و اين ناشي از آن است كه فرد نياز بسيار زيادي به اين دارد كه افراد او را دوست داشته باشند. عدم اعتماد به نفس در شخص وجود دارد و براي خود در جهت رسيدن به موفقيت اعتباري قائل نيست.

فرد تميلا دارد تا اندازه‌اي بدون اعتماد به افراد ديگر حركت كند و اين احساس را دارد كه ديگران هميشه نمي‌توانند قابل اعتماد باشند. همچنين ترس از موفقيت، قطعا در نيل به موفقيت فرد مانع به وجود مي‌آورد.

ج- امتياز بين 40-تا 26-: اين وضعيت حاكي از آ است كه ترس از موفقيت يك مشكل اساسي براي فرد است. فرد خود را خيلي غير مثبت و ناچيز مي‌انگارد و داراي حجب و حيا و شرم بسيار زياد است. فرد هرگز با موفقيت‌هايش ارضاء نمي‌گرد و غالبا شكست را غمينت مي‌شمارد. در تمامي موارد  اگر چه شانس هم داشته باشد، مردد است و تمايل دارد نسبت به آينده خود نگران باشد. به علت اينكه فرد به عقايدو نظر ديگران دباره خود توجه دارد، غالبا شبيه يك «كفش پاك كن» است اگرچه ازابتكار لذت نمي‌بر در اين وضعيت شخص نه دوست دارد از او تعريف كنند و نه از ديگران تعريف مي‌كند.

 

منبع: مقیمی، سید محمد، 1388، "سازمان و مدیریت: رویکردی پژوهشی"، چاپ دوم، تهران، انتشارات ترمه