انسان اقتصادی
مدل اقتصادي مي گويد که مصرف کنندگان حداکثر منفعت را بوسيله مقايسه خردمندانه در خريد محصولات و خدمات بدست مي آورند.و يک منفعت بزرگ مانند يک شادي يا خوشي را بهمراه دارد. تنها شكل تصميم گيري سالم ، تصميم گير ي منطقي است كه بر اساس تفكر ، بررسي و ارزيابي صورت مي گيرد.زير بناي اين نوع تصميم گيري ، تفكر نقاد است .
انسان اقتصادي به عقيده اقتصاددانان کلاسيک از سده 18و هم انديشان امروزي آنها ست.و بنا بر همان عقيده اين انسان در پس بيشينه سازي نفع شخصي است و در عمل کسي از آب در مي آيد که جز نفع جويي فردي پرواي ديگري ندارد و نفع فردي شان هم با منفعت جمعي و خير عام سازگاري نمي کند.
انسان اقتصادي،انساني است که با "ديگران"درگير است و پيوسته در وابستگي و تعامل متقابل با آنها قرار دارد،مطالعه رفتار اقتصادي چنين انساني نمي تواند تنها بر اساس "اصل خواسته هاي مستقل" تبيين شود .اما ،هر جا که پاي ديگران به ميان مي آيد انسان اقتصادي با يک چالش اخلاقي روبروست؛بنابراين ،رفتار اقتصادي با رفتار اخلاقي گره خورده و بدين ترتيب ،علم اقتصاد و اخلاق نيز به يکديگر نزديک مي شوند.
در محدوده اقتصاد نظري رقابت کامل ،مصرف کننده اغلب بصورت يک فرد اقتصادي معرفي مي شود،يعني فردي که تصميمات عاقلانه و منطقي مي گيرد.اين مدل به دلايل مختلف ،بوسيله محققان معروف مورد انتقاد قرار گرفته است.مصرف کننده براي اينکه در حيطه اقتصاد ، منطقي عمل کند بايد از تمام کالاهاي جايگزين آگاه باشد، بايد قادر باشد در قالب منفعت و ضرر، آنها را طبقه بندي کند و بايد بتواند بهترين گزينه و کالا را از بين آنها انتخاب کند.با اين وجود مصرف کنندگان به ندرت اطلاعات کافي يا اطلاعات صحيح و مناسب يا حتي درجه خاصي از درگيري و انگيزش ، جهت اتخاذ تصميمات مناسب دارند.مطابق نظر هربرت سايمون،دانشمند پيشگام در علوم اجتماعي ، مدل انسان اقتصادي به دلايل زير غير واقعي است:
-انسان بواسطه مهارتها،عادات و انعکاسات و عکس العمل هاي فعلي خود محدود است.
-انسان بوسيله اهداف و ارزشهايش محدود است.
-انسان محدود به گستره دانش خويش است
+ نوشته شده در سه شنبه دهم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 13:10 توسط رسول حسن زاده
|